Wonen

Het recht op wonen is een fundamenteel recht dat opgenomen is in onze Grondwet. Het is van levensbelang voor personen, gezinnen en gemeenschappen en essentieel voor het opbouwen van zelfstandigheid.

Heel wat personen maken discriminatie mee op de huisvestingsmarkt. Bepaalde eigenaars verhuren of verkopen bijvoorbeeld liever niet aan personen van vreemde afkomst of aan personen met een handicap. Anderen vragen dan weer uitzonderlijk hoge huurprijzen of zeer grote sommen als huurwaarborg. Soms vragen deze eigenaars een reeks nutteloze documenten of referenties. In sommige gevallen worden potentiele huurders geweigerd omwille van hun sociaal statuut.

Legale bronnen

We geven hier een (niet-exhaustief) overzicht van de legale bronnen die discriminatie op het gebied van huisvesting beter helpen kaderen.

In 2007 werden drie federale wetten geharmoniseerd, die de discriminatie in de huisvesting verbieden. Voor meer uitleg over deze federale wetgeving verwijzen we naar de rubriek Wetgeving .

Hiernaast zijn de volgende maatregelen relevant:

• Het Burgerlijk Wetboek. Hierin staat dat elke officiële of openbare huuraankondiging (in den brede zin van het woord: aanplakbiljet, advertentie, op Internet, enz…), van een woonplaats, de gevraagde huurprijs en de gemeenschappelijke huurlasten duidelijk moet vermelden. De huurprijs mag niet veranderen in functie van de huurkandidaat, zo kan een gelijke behandeling van alle kandidaten gegarandeerd worden.
   
• De Wet op de Bescherming van het privé-leven.