Het Centrum en de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg presenteren het eerste rapport van de Socio-economische Monitoring

In 2006 begonnen het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding en de Federale Overheidsdienst Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg met de ontwikkeling van een nieuw, duurzaam meetinstrument: de ‘Socio-economische Monitoring’ – in samenwerking met de Kruispuntbank van de Sociale Zekerheid, het Rijksregister, de ministers van Werk en tal van experten. Vandaag, zeven jaar later, stellen we trots het eerste rapport van de Socio-economische Monitoring voor. Dat is om meerdere redenen een belangrijk rapport.

Het Centrum presenteert de brochure ‘Met een handicap naar de school van je keuze’

Aan de vooravond van het nieuwe schooljaar stelt het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding ‘Met een handicap naar de school van je keuze’ voor, een brochure over redelijke aanpassingen in het onderwijs. “Een redelijke aanpassing is een maatregel die de beperking waarmee een persoon met een handicap in een onaangepaste omgeving te maken krijgt zo veel mogelijk neutraliseert”, zegt Jozef De Witte, directeur van het Centrum. “Leerlingen met een handicap hebben daar recht op, maar veel leerkrachten en schooldirecties zijn met dat recht – dat wordt gewaarborgd door de antidiscriminatiewetgeving en het VN-Verdrag inzake de Rechten van Personen met een Handicap – nog niet vertrouwd. Het Centrum ontvangt geregeld meldingen van ouders die problemen hebben om redelijke aanpassingen te verkrijgen in de school van hun kind.”

In een dubbelinterview in dS Weekblad van afgelopen zaterdag doet Liesbeth Homans enkele merkwaardige uitspraken over racisme. Minstens drie vallen op: dat er veel minder racisme is dan we zelf denken, dat racisme vandaag vooral wordt gebruikt als excuus voor persoonlijke mislukkingen, en dat we racisme voeden door erover te spreken. 

Vandaag, 2 augustus 2013, treden enkele belangrijke wijzigingen met betrekking tot de wet op mensenhandel in werking. Mensenhandel is sinds 1995 strafbaar in België. Sinds datzelfde jaar is het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding bevoegd om het beleid over mensenhandel te stimuleren en op te volgen en oefent het de facto de rol van nationaal rapporteur voor mensenhandel uit. Vanuit die opdracht stipt het Centrum hieronder de belangrijkste wetswijzigingen aan.

Vandaag berichtten de media dat Liesbeth Homans, schepen van Sociale Zaken, Wonen, Diversiteit en Inburgering in Antwerpen, wil laten onderzoeken of er een snelloket kan worden ingevoerd aan het vreemdelingenloket van de stad: vreemdelingen die meer betalen, zouden sneller worden ingeschreven.

Op 30 juli 1981 trad de Antiracismewet in werking, waarmee het VN-verdrag tegen rassendiscriminatie in Belgische wetgeving werd omgezet. En twintig jaar geleden, in 1993, richtte het parlement ook het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding op, dat straks hervormd wordt tot een interfederaal antidiscriminatiecentrum en een federaal migratiecentrum. Die verjaardag was de aanleiding voor een publicatie. Daarin geven 20 ‘getuigen’ – juristen, kunstenaars, sociologen, filosofen, bezorgde medeburgers en (voormalige) mandatarissen – hun kijk op de acties en standpunten over die eerste opdracht van het Centrum: de strijd tegen racisme en voor gelijke kansen. Elk van hen beseft dat de maatschappelijke context in die twintig jaar grondig is gewijzigd, en dat we het racisme van vandaag goed moeten begrijpen, willen we het effectief bestrijden.

Op zaterdag 13 juli publiceerde Claude Javeau, hoogleraar sociologie aan de ULB, een column in La Libre Belgique waarin hij zich afvroeg: “Kan je mensen met een ernstige beperking wel een levensverhaal toedichten?” Naar aanleiding van die column, en de reacties erop in de Franstalige pers en op de sociale media, stipt het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding enkele principes aan die essentieel zijn als het gaat om de mensenrechten en het respect voor elke persoon.

In 1961 telde België amper 320 Turken die hier wettig verbleven. Sinds het midden van de jaren 2000 wonen er meer dan 150.000 mensen van Turkse nationaliteit of van Turkse origine in ons land. Wie zijn deze Turkse migranten die zich kwamen vestigen in België? Waarom verlieten ze hun land van herkomst om hier een nieuw leven op te starten? En welke levenspatronen ontwikkelen hun nakomelingen?

Vandaag heeft de correctionele rechtbank in Brussel een uitspraak gedaan in een dossier waarbij een psychiatrisch verpleger uit Asse zich moest verantwoorden voor kindermisbruik, pedopornografie en mensenhandel.

Bij de voorstelling van zijn ‘Jaarverslag Migratie 2012’ gaat het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding dieper in op de mobiliteit van vreemdelingen naar en vanuit België.